Tussen hel en vagevuur gecement

Straatnaambordje Tussen hel en vagevuur

De straatnaambordjes op de redactielocatie zijn niet bepaald markant te noemen, de straatnamen daarentegen wél, of het nu gaat om Apenspel, Vierbeentjes of Hoerejacht. Het steegje Tussen hel en vagevuur dankt zijn naam aan de herbergen De Hel en Het Vagevuur die hier gevestigd waren, naar het schijnt zelfs in hetzelfde pand. Het is de vraag in welke je beter kon belanden. Ze hadden namelijk beide een bedenkelijke reputatie, hoe kan het ook anders.

Maar wat is er aan de hand met de twee straatnaambordjes? Heel uitzonderlijk zijn de letters in kapitalen met de hand geschilderd (zo te zien met een sjabloon). De ondergrond is niet van hout of metaal maar blauw geverfd cement, ongeveer in de kleur van de normaal gebruikte metalen bordjes. Het verklaart de vreemde beschadigingen, die worden veroorzaakt door ladders die af en toe de steeg in worden gedragen, voor reparaties of door glazenwassers.

Waarom is hier niet voor reguliere bordjes gekozen? Diefstal van straatnaamborden is de laatste decennia welhaast een volkssport geworden. Sinds bekende popgroepen als The Beatles de gewoonte hadden songs naar straten te vernoemen (zoals Penny Lane), vallen die borden niet aan te slepen. In Amsterdam geldt die rage voor het Gebed zonder End, een zijstraatje van de Grimburgwal. Nu zit hier een op de muur geschilderde naamsaanduiding. Ooit zaten er straatnaambordjes, maar die werden telkens gestolen omdat men de naam zo grappig vond. Ook Tussen hel en vagevuur is om die reden nu een niet meer te verwijderen muurschildering geworden.

In weerwil van de naam is het steegje overigens vrij koel en vochtig, ideaal voor de groei van mos tussen de tegels. Bij nat weer kan het wegdek er hels glad worden.